Vier jaar geleden kreeg Maria Adams zelf borstkanker. De steun van haar familie, vrienden en de leden van Femma hielp haar door die moeilijke periode. Vandaag zet ze zich met veel enthousiasme in voor Think Pink en Race for the Cure®. Met haar verhaal wil ze anderen vooral aanmoedigen om erover te praten, elkaar te steunen en aandacht te hebben voor het belang van vroegtijdige opsporing.

Je hebt zelf borstkanker gehad. Welke invloed heeft die ervaring op jouw engagement voor Think Pink gehad?

‘Ik kreeg iets meer dan vier jaar geleden zelf de diagnose borstkanker. Ik ben heel dankbaar dat de ziekte bij mij op tijd ontdekt werd en niet erger is geworden. Die ervaring motiveerde mij om nadien zelf iets te doen voor Think Pink. Ik begon bloemen te haken, zoals rozen, tulpen en anjers, om te verkopen voor het goede doel. Ook andere leden van Femma sloten zich aan. Dat groeide uiteindelijk uit tot een stand waar we onze haak- en breiwerkjes en andere lekkernijen verkochten ten voordele van Think Pink.’

Waar haalde je tijdens die periode steun en kracht uit?

‘Vooral bij mijn familie en mijn vriendengroep van Femma vond ik veel steun. Er waren altijd mensen die contact met mij opnamen, vroegen hoe het ging en mij aanmoedigden om mee te komen en bezig te blijven. Ik heb er ook nooit over gezwegen dat ik kanker had. Dat sociale contact is heel belangrijk. Soms kan een eenvoudig telefoontje om te vragen hoe het met iemand gaat al veel betekenen.’

Wat zou je willen meegeven aan mensen die zelf met borstkanker worden geconfronteerd, als patiënt of als naaste?

‘Probeer niet alles voor jezelf te houden. Praat erover en zoek steun bij de mensen rondom je. Probeer ook, voor zover dat mogelijk is, bezig te blijven. Blijf bewegen, zoek mensen op en blijf niet alleen met je zorgen zitten. Natuurlijk is het ook voor familie en vrienden niet gemakkelijk wanneer iemand kanker krijgt. Daarom is het zo belangrijk dat je elkaar blijft steunen.’

Vorig jaar zamelde je samen met Femma geld in voor Think Pink. Hoe is dat initiatief ontstaan en wat is je het meest bijgebleven van die editie?

‘Kristel, de trekker van Think Pink in Hoeilaart, nam contact op met mijn zoon en vroeg of we iets konden doen. Ik heb toen de mensen van Femma aangesproken en zo zijn we samen aan de slag gegaan. We maakten allerlei handgemaakte spulletjes, zoals gehaakte bloemen met bijpassende vazen, poppenkleedjes, sjaals en mutsen, die we aan onze stand verkochten ten voordele van Think Pink. Ook de gemeente Hoeilaart hielp ons om alles mogelijk te maken door materiaal voor de stand ter beschikking te stellen.

Wat mij vooral is bijgebleven, is hoeveel mensen er kwamen opdagen. Dat had ik echt niet verwacht. Het was heel bijzonder om te zien hoeveel mensen zich betrokken voelen en samen hun steun tonen. Het deed me ook beseffen dat je niet alleen bent. Ik had niet verwacht zoveel bekende gezichten en zoveel steun te zien. Vroeger werd er veel minder over kanker gesproken, dus ik vind het een positieve ontwikkeling dat mensen er vandaag meer over durven te praten.’

Waarvoor gebruikt Think Pink de opbrengst?

‘De opbrengst gaat onder meer naar onderzoek en naar de ondersteuning van mensen die het moeilijk hebben. Dat vind ik heel belangrijk. Bij mij werd de borstkanker ontdekt dankzij de Mammobiel, waar ik mij liet screenen. Daarom weet ik uit eigen ervaring hoe belangrijk vroegtijdige opsporing en onderzoek zijn.’

Wat betekent Race for the Cure® voor jou persoonlijk?

‘Voor mij draait Race for the Cure® vooral om samenhorigheid. Heel veel mensen nemen deel door te wandelen, te lopen of gewoon aanwezig te zijn. Het brengt mensen samen die zelf kanker hebben gehad, iemand kennen die ermee geconfronteerd werd of gewoon hun steun willen tonen. Het is mooi om te zien hoeveel mensen zich inzetten en samenkomen voor hetzelfde doel.’

Wat mogen deelnemers verwachten van Race for the Cure® op 18 oktober in Hoeilaart?

‘Ik hoop vooral dat er opnieuw heel veel mensen aanwezig zullen zijn. Het gaat over een ernstig onderwerp, maar tegelijk moet het ook een warm en positief moment worden. Je kan wandelen of lopen, maar je hoeft helemaal niet sportief of getraind te zijn om deel te nemen. Je kan bijvoorbeeld vijf kilometer wandelen, maar je kan ook gewoon langskomen om iets te eten of te drinken, de standen te bezoeken en mee te genieten van de sfeer. Iedereen is welkom. Kom gerust met vrienden en familie. Ook door aanwezig te zijn of iets kleins te kopen, steun je de actie.’

Welke boodschap wil je meegeven aan iemand die nog twijfelt om mee te doen?

‘Niet twijfelen, gewoon komen. Kanker kan iedereen treffen: jong of oud, rijk of arm. Er zijn helaas nog altijd te veel mensen die ermee geconfronteerd worden. Daarom blijven onderzoek en vroegtijdige opsporing zo belangrijk. En ik wil vooral nog iets meegeven aan alle vrouwen: krijg je een uitnodiging voor een borstkankerscreening, ga er dan zeker op in. Bij mij werd de kanker dankzij zo’n screening tijdig opgespoord. Laat je onderzoeken, want hoe vroeger iets wordt ontdekt, hoe sneller er kan worden ingegrepen. Dat is misschien wel de belangrijkste boodschap die ik uit mijn eigen ervaring kan meegeven.’